MOB: EEN GROENE OASE
B van Bunker? Bommen?

Bron: De Maand van Hemus, juni 2005 - tekst en foto's: Koos Termorshuizen

Achter deze dijk lag tot 2005 het MOB-terrein. MOB staat voor Mobilisatie. Afgezien van typische legerdingen zoals de overdreven verkeersregels herinnert niets eraan dat hier ooit verscheurende honden iedere indringer de tanden diep in het vlees wilden zetten.
 
De zon breekt door. Een auto staat voor het hek te wachten: Dirk Borst, Gemeente Amersfoort wacht op mij. We schudden handen, hij belt aan. Iemand komt wantrouwig komt naar het hek en zegt dat hij ons vandaag niet had verwacht, maar morgen. Het misverstand is gauw uit de lucht, morgen komt er een andere groep: de sloop voorbereiden, ik ben net op tijd.
 

 
Het grote hek schuift open, de tweemansgroep mag naar binnen. Dirk bekijkt een voorgaand nummer van De Maand en ziet dat het wel goed zit. 'Geen krakers, die hadden we een week geleden. Ik vertrek weer, dan kan jij op je gemak rondkijken'.
 

 
Ik ben gekomen om het terrein in beeld vast te leggen. Het zal er allemaal niet lang meer staan: het ziekenhuis komt er immers. Het eerste wat opvalt is de enorme rust, de rust van een verlaten industriegebied. En het vele groen. Gras tussen de klinkers van de brede wegen. De slootkanten vol voorjaarsbloemen. En vooral: mooie oude bomen. Eiken, acacia's en vooral platanen. Het type platanen dat je in Nederland niet verwacht: groot, hoog, dik, en lekker in het jonge blad.
 

 
Op het terrein staan zo'n zestien loodsen van een meter of dertig ieder. Leeg. Hier hebben tot voor kort allerlei defensieve materialen gelegen en gestaan. Links en rechts naast veel van die loodsen staat er eentje, zo'n dikke plataan.
 

 
Er is niet veel te beleven, maar dat hoeft ook niet. Wat herrie van de Bunschoterstraat, en van Van der Kamp, de betonfabriek. In de hoek bij de beoogde nieuwe plek van Hemus is het terrein erg mooi: er komen een paar sloten bij elkaar - sloten die hier in feite langwerpige betonnen bakken zijn - en via een primitief pompgebouwtje wordt het water het terrein uit gesast in de sloot waar ongeveer ooit de Oude Eem stroomde. Bloemen te over in dit vochtige gedeelte, de bomen steken elkaar naar de kroon.
 

 
Naast die loodsen - aangeduid met een grote L - zijn er nog wat andere gebouwtjes. Er staan twee gebouwtjes - B1 en B2: B van bunker? bommen? - waar kennelijk erg agressief spul gelegen heeft, getuige de borden die zelfs kunstlicht verbieden. In gebouw PG lag zuurstof en acetyleen. VO en M blijven vraagtekens.
 

 
Verder is er een stel paaltjes-met-dak - als oriŽntatiepunt vanuit de lucht, lijkt mij, en een ding dat doet denken aan een veel te kort spoorperron, zo eentje van Van Gend en Loos, vroeger. Ernaast staan twee bakken met wit poeder, zal wel strooizout zijn, geen anthrax, lijkt mij.
Gebouw WB was de wachtpost, de portiersloge met schaftlokaal, nu in gebruik als woning. Daar spreek ik nog even met de bewoner, die inmiddels bekomen is van de schrik. Hij woont er nu sinds januari, als anti-kraakwacht. 'Een heerlijke plek', zeg ik begerig, en dat beaamt hij volmondig. Alleen is er nauwelijks sanitair: het MOB was duidelijk alleen een opslagterrein. Ik neem afscheid en hij doet het hek weer voor me open.
 
De opklaringen worden steeds breder. En ik vraag me af: overleven al die prachtige platanen de nieuwbouw van het ziekenhuis?