| DE SCHAAPSHERDER ALS ONDERNEMER een combinatie van boeren en natuurbeheer Bron: De Maand van Hemus, mei 2004 - auteur: Jos Wassink |
||
Sinds begin april lopen er weer schapen op de dijk. De kudde staat onder beheer van het landbouwbedrijf De Grazerie uit Uden, dat behalve in Uden ook een kudde beheert in Heze bij Eindhoven. Volgens eigenaar Eric Verstappen is er sprake van een herontdekking van schaapskuddes in het landschapsbeheer. Grazende schapen blijken binnen een moderne bedrijfsvoering superieur aan maaien en bovendien nog goedkoper ook. Verstappen heeft concrete plannen voor een permanente aanwezigheid in het gebied rond Amersfoort en zoekt bovendien nog mensen die zich willen laten (om-)scholen tot schaapsherder.
![]() | ||
| ||
|
En dan hoop je dat het een beetje slecht weer is? Dat kun je gewoon afwachten, he. Het is wel belangrijk dat mensen weten waar ze aan beginnen. Het is een door de landbouwschool erkende cursus. Het is ook een omscholingscursus voor mensen die langdurig werkeloos zijn die dankzij deze cursus aan nieuw werk zijn gekomen. Is er wel voldoende vraag naar schaapsherders? Vorige keer hebben er twaalf mensen meegedaan, die kunnen we natuurlijk niet allemaal in loondienst nemen. Maar ik stel me voor dat wanneer natuurinstanties en waterschappen meer met kuddes gaan werken, dat ze de eis stellen dat iemand vakbekwaam is. Op dat moment dan is het zo dat mensen die zo'n cursus gedaan hebben een pre hebben. Zie je terugkeer van schaapskuddes in Nederland? Zonder meer. Hoezo? Wij moeten helemaal van Brabant komen om hier met de kudde te grazen op verzoek van de instanties en in Brabant zien we ook de vraag groeien en in Limburg zit een bedrijf met vier of vijf kuddes, dus dat gaat gewoon doorzetten. Alleen het is in het verleden nooit goed opgezet. Door onze ervaring weten we nu wat het kost en kunnen we ook inzichtelijk maken wat het effect is van een schaapskudde. Dat is een leerproces geweest. Wij zijn de kennis van het schapenhoeden op de dijken kwijtgeraakt in de jaren zestig toen al die schaapherders failliet gingen. Dat is dertig jaar weggeweest en dat moet nu weer langzaam terugkomen. En in de tussentijd zijn dijken als deze met maaimachines bijgehouden? Ja, of met koeien begraasd maar in de laatste jaren inderdaad steeds meer mechanisch en dan blijkt dat de kwaliteit van de zoden door mechanisch beheer achteruit gaat. Je krijgt een te eenzijdige grasmat of een grasmat waar je geen goede doorworteling krijgt. En door het begrazen met schapen en het aantrappelen van die zoden gaan die plantjes steeds harder groeien in een poging om te herstellen. Dus snoei geeft groei, en dat is bij een dijk ook. Door de dijk een aantal keren te begrazen krijg je een gevarieerder plantenbestand waardoor de bedekking van de dijk beter is. Het doel is het land beschermen tegen het water. En in hoeverre draagt die grasgroei daaraan bij? Het gras moet niet harder gaan groeien, maar het moet meer in de breedte, dat wil zeggen er moet een grotere variatie aan planten op de dijk komen en dat kun je alleen maar door de overwoekerende planten, dus de distels en de brandnetels en zuring te bestrijden. En dat kan alleen door maaien en afvoeren of door begrazen of door chemische bestrijding. Nou maaien en afvoeren is enorm duur, chemisch bestrijden is geen optie vind ik, zeker niet als je praat over natuurlijk landschapsbeheer en dan is het begrazen de volgende optie. En ik denk dat het beste beheer van dijken is een combinatie van maaien en weiden. In feite is er een herontdekking van de oude traditie. Feitelijk wel. Het is ook zo dat wij al verder denken. We zitten nu op de dijken van de Eem, die lopen tot Amersfoort. Onder Amersfoort heb je onder anderen de Leusderhei. Vroeger liepen de schapen 's zomers op de dijk en in de winter gingen ze terug naar droger streken. We zitten er eigenlijk over te denken om die traditie in ere te herstellen. Dus dat we gaan proberen in de zomer begrazing te doen hier bij de waterschappen en in de winterperiode meer naar die heideterreinen te trekken en dan moeten we alleen nog alle neuzen dezelfde kant op krijgen. En wiens neuzen zijn dat? Hier zitten we met de provincie en de verschillende gemeentes; Eemnes, Bunschoten, Nijkerk, Soest. En het waterschap en natuurmonumenten. En dan kom je ten zuiden van Amersfoort bij landgoed Den Treek of bij de gemeentes daar weer en bij Defensie. En daar is al contact mee. Moet je als ondernemer met al die instanties contacten onderhouden? Ja, en dat doen we ook. Dat is niet echt idyllisch meer. Is dit het moderne schapen hoeden? Het schapen weiden is maar een aspect, verder zijn we gewoon een landbouwbedrijf dat alles moet doen wat een boer ook moet doen dus vergunningen, mestwetgeving en allerlei andere regelgevingen. Daar voldoen wij ook aan, dus ook aan die hele boekhouding erachter. Zie je jezelf als ondernemer of als herder? We zijn ook romantisch als herder begonnen, en daaruit zijn we ondernemer geworden. De produkten als lamsvlees en de vellen verkopen we zelf aan particulieren en aan slagerswinkels. Dus ons bedrijf is eigenlijk het beheer van natuurterreinen en dijken, in dat proces worden produkten gemaakt, daarnaast telt het recreatieve ook mee dat mensen de kudde kunnen zien. Maar daarnaast verkopen wij het eigen lamsvlees, dat ekologisch geproduceerd is. We laten de lammeren zelf slachten en die brengen we zelf rond naar de afnemers. Er is geen een lammetje van ons dat op een vrachtwagen naar Frankrijk gaat. Dat is een heel bedrijf geworden. |